مقالات

تاریخ انتشار: جمعه 15 آذر 1398
تافل یا آیلتس

  تافل یا آیلتس

امتیاز: Article Rating

تفاوت آزمون تافل و آیلتس

با این که آزمون تافل و آیلتس هر دو تست مهارت زبانی می باشند، ولی از لحاظ ساختار کاملا از هم متفاوت می باشند.

معرفی آزمون تافل و آیلتس

لغت IELTS  مخفف International English Language Testing System می باشد. مبنای آزمون آیلتس انگلیسی بریتانیایی می باشد. بدین دلیل در این آزمون از لهجه های انگلیسی بریتانیایی، استرالیایی و نیوزلندی در بخش لیسنینگ بسیار بیشتر از لهجه آمریکایی استفاده می شود.

آزمون آیلتس دو نوع می باشد موسوم به آزمون آکادمیک و آزمون جنرال. آزمون آکادمیک برای مهاجرت تحصیلی و آزمون جنرال آیلتس برای مهاجرت برای زندگی و مهاجرت شغلی می باشد.  طبیعتا مبنای مقایسه، مقایسه آزمون آیلتس آکادمیک با تافل می باشد از آن جایی که هر دو آزمون های آکادمیک بوده و بیشتر برای مهاجرت تحصیلی می باشند. آزمون آیلتس غالبا برای مهاجرت به انگلستان، استرالیا، کانادا و برخی کشورهای اروپایی مورد استفاده می باشد.

از سوی دیگرTOEFL  مخفف Test of English as a Foreign Language  می باشد. در آزمون تافل غالبا لهجه های آمریکایی استفاده می شود و لهجه های انگلیسی، استرالیایی بسیار به ندرت در آزمون دیده می شوند. در حال حاضر تنها، آزمون TOEFL iBT در ایران برگزاری می شود و آزمون PBT در ایران ارائه نمی شود. آزمون تافل غالبا برای مهاجرت تحصیلی به آمریکا استفاده می شود ولی در حال حاضر دانشگاه های کشورهای اروپایی، کانادا، انگلستان، استرالیا و نیوزلند نیز نمرات تافل را برای پذیرش دانشگاه قبول می کنند. استرالیا نمرات تافل را برای مهاجرت کاری نیز قبول می کند.

از آنجایی که بسیاری از دانشگاه ها نمرات هر دو آزمون تافل و آیلتس را قبول می کنند به طور معمول امکان شرکت در هر دو آزمون برای داوطلبین وجود دارد. با این حال داوطلبین نیاز دارند برای کسب اطلاعات در این زمینه به سایت دانشگاه های مورد نظر رجوع کنند.  

آزمون آیلتس به صورت ورقی در حال حاضر در ایران برگزار می شود. در آینده امکان شرکت در آزمون کامپیوتری آیلتس میسر می باشد. از طرف دیگر آزمون تافل به صورت اینترنتی برگزار شده و داوطلبین تمام قسمت های آزمون خود را پشت کامپیوتر پاسخ می دهند. 

ساختار آزمون آیلتس و تافل

آزمون آیلتس شامل چهار بخش می باشد که به ترتیب، لیسنینگ، ریدینگ و رایتینگ هستند. داوطلبین در یک روز به بخش های لیسنینگ، ریدینگ و رایتینگ پاسخ می دهند. آزمون قسمت  اسپیکینگ در روزی دیگر انجام می شود. آزمون تافل شامل چهار بخش می باشد که به ترتیب ریدینگ، لیسنینگ، اسپیکینگ و رایتینگ می باشند. آزمون تافل تنها در یک  روز برگزار می شود.

لیسنینگ

در آزمون آیلتس بخش لیسنینگ بخش اول آزمون می باشد. زمان کل بخش لیسنینگ 30 دقیقه ) بدون در نظر گرفتن 10 دقیقه زمان برای انتقال پاسخ ها به پاسخ نامه) می باشد.  این قسمت شامل چهار بخش است که هر یک شامل 10 سوال می باشند. این چهار بخش را می توان به دو دسته تقسیم کرد. بخش 1 و 2 بخش های غیر آکادمیک یا غیر دانشگاهی می باشند ولی بخش های 3 و 4 آکادمیک و دانشگاهی می باشند.

در بخش 1، کانورسیشنی بین دو نفر در محیط غیر دانشگاهی  اتفاق می افتد. بخش 2 شامل مونولوگ (تک گویی) در محیط غیر دانشگاهی می باشد. بخش 3، شامل بحث و گفتگو میان سه نفر در محیط دانشگاه می باشد که غالبا این گفتگو میان سه دانشجو و یا دو دانشجو و یک استاد دانشگاه انجام می شود. بخش 4 که شباهت زیادی به لکچرهای بخش لیسنینگ تافل دارد لکچری در محیط دانشگاه می باشد.  در آزمون آیلتس گوناگونی سوالات قسمت لیسنینگ زیاد می باشد.

در آزمون تافل لیسنینگ بخش دوم آزمون می باشد. زمان کل این بخش 57-41 دقیقه می باشد. این بخش شامل پنج یا هفت لیسنینگ که در دو سِت (دسته) یا سه سِت ارائه می شوند می باشد. تمام لیسنینگ های آزمون تافل کانورسیشن و یا لکچر در محیط دانشگاهی می باشند.  هر سِت شامل یک کانورسیشن و یک لکچر و یا یک کانورسیشن و دو لکچر می باشد. آزمون تافل همیشه شامل یک ریدینگ یا یک سِت لیسنینگ اضافه یا به اصطلاح long می باشد که تصحیح نمی شود و تنها برای تحقیقات موسسه ETS مورد استفاده قرار می گیرد.  در صورتی که قسمت لانگ در لیسنینگ باشد یک سِت که شامل یک  کانورسیشن و لکچر می باشد به دو سِت معمول بخش لیسنینگ اضافه می شود. در آزمون تافل هر کانورسیشن شامل 5 سوال و هر لکچر شامل 6 سوال می باشد. در تافل تمام سوالات بخش لیسنینگ چند گزینه ای وغالبا چهار گزینه ای می باشد.

در لیسنینگ آزمون آیلتس به دلیل دسترسی به سوالات قبل و در زمان لیسنینگ، داوطلب نیاز دارد در زمان لیسنینگ به سوالات پاسخ دهد و نیازی به نت برداری نمی باشد. حتی سوالات برای همه قسمت ها به غیر از قسمت چهار لیسنینگ به دسته های چند تایی تقسیم شده و قبل از لیسنینگ فرصت مرور سوالات به داوطلب داده می شود. اما در آزمون تافل بدلیل اینکه در زمان لیسنینگ دسترسی به سوالات آزمون نمی باشد نوت برداری نقش ویژه ای برای غالب داوطلبین ایفا می کند تا بعد از اتمام لیسنینگ داوطلبین بتوانند به سوالات پاسخ دهند. این تفاوت یکی از تفاوت های اصلی این دو آزمون در بخش لیسنینگ می باشد.

هم چنین در آزمون آیلتس داوطلب، بخش لیسنینگ به مرور سخت تر میشوند برخلاف آزمون تافل که سطح سختی لیسنینگ ها ثابت می باشد و از سِت  به سِت  دیگر تغییری نمی کند.

ریدینگ

این بخش در آزمون آیلتس شامل سه ریدینگ بوده که به ترتیب سخت ترمی شوند. زمان بخش ریدینگ 60 دقیقه می باشد. متون این بخش غالبا از مجلات و متون علمی انتخاب شده و آکادمیک می باشد.  کل بخش ریدینگ در برگیرنده 40 سوال می باشد. در آزمون آیلتس گوناگونی سوالات ریدینگ زیاد می باشد. در قسمت های ریدینگ و لیسنینگ آزمون آیلتس در هنگام وارد کردن پاسخ سوالات در پاسخ نامه در صورت داشتن غلط املایی در پاسخ به سوال، نمره ای برای آن سوال در نظر گرفته نمی شود.

آزمون تافل شامل سه الی چهار ریدینگ کاملا آکادمیک می باشد. زمان کل این بخش 72-54 دقیقه می باشد. در صورت اراِئه چهار ریدینگ (لانگ بودن بخش ریدینگ)، یکی از ریدینگ ها تصحیح نمی شود. متون تافل از کتاب های مقدماتی دانشگاهی انتخاب شده اند. این متون آکادمیک تر و علمی تر از متون آیلتس بوده و تنوع لغات در ریدینگ تافل بیشتر از ریدینگ آیلتس می باشد. برای هر ریدینگ 10 سوال در نظر گرفته می شود. سوالات بخش ریدینگ آزمون تافل غالبا (به غیر از سوال انتهای هر ریدینگ) چهار گزینه ای می باشد و تنوع کمتری از سوالات ریدینگ آیلتس دارند. به طور کلی سوالات ریدینگ تافل پیچیدگی سوالات ریدینگ آیلتس را نداشته و در صورت داشتن درکی جامع از متن، داوطلب می تواند نسبتا به راحتی به سوالات پاسخ دهد. اما در آزمون آیلتس تنها درک متن برای پاسخ به سوالات کافی نمی باشد و آشنایی کامل با استراتژی های پاسخ دهی به انواع سوالات حائز اهمیت خاصی می باشد.

رایتینگ

بخش سوم آزمون آیلتس بخش رایتینگ می باشد. زمان کل بخش رایتینگ 60 دقیقه می باشد. این بخش شامل دو قسمت می باشد. سوال اول غالبا در مورد نوشتن گزارش بر اساس نمودارو جدول در حداقل 150 لغت می باشد که در نوشتن پاسخ به این تسک باید از خلاصه نویسی و جمع بندی اطلاعات استفاده کرد. انواع نمودار ها در این سوال به کار می روند و گوناگونی وپیچیدگی سوالات ارائه شده در این تسک قابل توجه می باشد. تسک دوم در حقیقت انشا نویسی در مورد موضوعی که مطرح شده است در حداقل 250 لغت می باشد. در آزمون آیلتس نمره قسمت اول رایتینگ آزمون آیلتس نصف نمره قسمت دوم رایتینگ می باشد.

بخش رایتینگ، بخش چهارم و پایانی آزمون تافل می باشد که شامل دو تسک است. تسک اول موسوم به اینتگریتد رایتینگ (رایتینگ تلفیقی) است و تسک دوم ایندیپندنت رایتینگ (رایتینگ مستقل) می باشد. در تسک اول داوطلبین متنی آکادمیک مطالعه می کنند و سپس به لکچری در این زمینه گوش می دهند و سپس در 20 دقیقه اطلاعات ریدینگ و لیسنینگ را تلفیق کرده و پاسخ خود را در حداقل 150 لغت می نویسند. در این سوال غالبا لکچر موارد گفته شده در ریدینگ را نقض می کند. در تسک ایندیپیندنت موضوعی به داوطلبین داده می شود که نیاز دارند در 30 دقیقهessay   یا انشایی در مورد آن  در حداقل 300 لغت بنویسند. این تسک شباهت هایی به تسک دوم رایتینگ آیلتس دارد.  در آزمون تافل هر دو تسک رایتینگ نمرات برابر دارند.

اسپیکینگ

بخش اسپیکینگ آزمون آیلتس به صورت جداگانه در روز دیگری از آزمون بخش های دیگر برگزار می شود. در آزمون آیلتس داوطلب در مصاحبه حضوری با ممتحن شرکت می کند که در آن ممتحن سوالاتی از داوطلب می پرسد. زمان کل این بخش 14-11 دقیقه می باشد. در قسمت اول مصاحبه، سوالات شخصی از آزمون دهنده پرسیده می شود. در قسمت دوم به داوطلب موضوعی داده می شود که داوطلب باید در مورد آن فکر کرده، نت برداری کرده و سپس در مورد آن صحبت کند. در قسمت سوم سوالاتی از داوطلب در مورد پاسخ او در قسمت دوم پرسیده می شود.

اسپیکینگ تافل شامل چهار تسک یا سوال می باشد. زمان کل این بخش 17 دقیقه است. سوال اول ایندیپندنت نامیده شده و سه سوال دیگر اینتگریتد نامیده شده اند. در سوال ایندیپندنت از داوطلب غالبا سوالی در مورد موافقت و یا مخالفت با موضوعی پرسیده می شود. سوال های اینتگریتد شامل ریدینگ و لیسنینگ  در دو سوال و تنها لیسنینگ در سوال آخر اسپیکینگ می باشند. در سوال های اینتگریتد داوطلب باید بر اساس اطلاعات ریدینگ و لیسنینگ تسک 2 و 3 و لیسنینگ تسک 4 پاسخ خود را ارائه دهد.

به دلیل زمان کم آمادگی و پاسخ به سوالات، اسپیکینگ تافل تا حدودی استرس زا بوده که البته با تمرین سوالات، قبل از آزمون این مشکل برطرف می شود.

تافل یا آیلتس

نمره دهی آزمون آیلتس و تافل

نمرات بخش های آزمون آیلتس از 9 محاسبه می شوند. نمره کل آزمون آیلتس بر اساس معدل نمره از چهار بخش آزمون از 9-0 می باشد.  نمره 9 به افرادی که سطح زبانی بسیار بالایی دارند و تقریبا در حد native speaker  ها می باشند اختصاص می یابد.

نمرات بخش های آزمون تافل از 30 محاسبه می شود. نمره کل آزمون بر اساس جمع نمرات چهار بخش آزمون از 120-0 می باشد. نمره 30 برای هر بخش بر اساس تعریف ETS به افرادی که سطح زبانی خوبی دارند اختصاص می یابد.

جدول ذیل مقایسه نمره آزمون تافل و معادل آن نمره در آزمون آیلتس می باشد (برگرفته از سایت ETS).

نمره آزمون تافل

نمره آزمون آیلتس

0–31

0–4

32–34

4.5

35–45

5

46–59

5.5

60–78

6

79–93

6.5

94–101

7

102–109

7.5

110–114

8

115–117

8.5

118-120

9

           

نمره دهی دو بخش اسپیکینگ و رایتینگ در آزمون آیلتس  اصطلاحا Analytic یا تحلیلی می باشد بدین معنی که در هر کدام از این دو مهارت ریترها یا مصححین بر اساس معیارهای تعریف شده به هرکدام از این مولفه ها نمره 0 تا 9 برای هر تسک اختصاص می دهند و در آخر معدل آن ها را به عنوان نمرات آن بخش در نظر میگیرند. این مولفه ها در اسپیکینگ شامل روانی کلام، پیوستگی ایده ها، تنوع لغات، تلفظ و استفاده درست و تنوع ساختار های گرامری می باشد. در بخش رایتینگ این مولفه ها شامل پاسخ کامل به تسک، پیوستگی ایده ها، تنوع لغت و استفاده درست و تنوع ساختار های گرامری می باشد. لازم به ذکر است در نمره دهی این دو بخش آزمون آیلتس تنوع کلمات و ساختار های گرامری، استفاده از کالوکیشن ها و حتی در اسپیکینگ استفاده از idiom ها اهمیت ویژه ای دارد. در سال های اخیر نمره دهی بخش رایتینگ آزمون آیلتس بسیار سخت گیرانه شده است.

در آزمون تافل نمره دهی دو بخش اسپیکینگ و رایتینگ اصطلاحا Holistic یا کلی می باشد بدین معنی که نمرات جداگانه به مولفه های مهارت زبانی اختصاص نمی یابد و مصحح بر اساس نظر کلی در مورد به کارگیری مولفه های زبانی پاسخ داوطلب به تسک مورد نظر نمره ای از 0 الی 4 برای اسپیکینگ و 0 الی 5 برای رایتینگ در نظر میگیرد. سپس نمره تسک ها بر اساس فرمول های ETS به نمره 0 تا 30 تبدیل می شود. معیارهای اختصاص یافته در اسپیکینگ روانی کلام و تلفظ صحیح، بسط موضوع و استفاده از زبان (لغات و گرامر) می باشند. معیار های نمره دهی در رایتینگ تافل شامل بسط موضوع، پیوستگی ایده ها، استفاده از لغات و ساختارهای متنوع و صحیح می باشد. به دلیل زمان محدود برای آمادگی و پاسخ دهی به سوالات اسپیکینگ، روانی کلام از اهمیت ویژه ای در نمره دهی اسپیکینگ تافل برخوردار می باشد. در بخش رایتینگ مهم ترین معیار بسط صحیح و کامل موضوع می باشد.

 نمره مورد نیاز آزمون آیلتس و تافل برای دانشگاه ها

  نمره مورد نیاز دانشگاه ها برای آزمون آیلتس به طور معمول نمره 7  و بالاتر می باشد. نمره 6.5 برای دانشگاه هایی که رتبه پایین جهانی دارند نیز معمولا قابل قبول می باشد. نمره مورد نیاز دانشگاه ها برای آزمون تافل نمره 90 به بالا می باشد و در بسیاری از موارد نمره 80 به بالا نیز قابل قبول می باشد. برای کسب اطلاعات در مورد نمره مورد نظر دانشگاه های انتخابی، داوطلب نیاز دارد به سایت دانشگاه مربوطه رجوع کند.

آزمون آیلتس راحت تر است یا آزمون تافل؟

هر دو این آزمون ها آزمون های مهارت زبانی می باشند و نمرات آن ها قابل قبول برای بسیاری از دانشگاه ها در سراسر دنیا می باشد. با این حال برخی از دانشگاه های کانادا، استرالیا و نیوزلند، آیلتس را به تافل ترجیح می دهند و از طرف دیگر غالبا دانشگاه های آمریکا آزمون تافل را به آیلتس ترجیح می دهند. با این حال داوطلبین نیاز دارند سایت دانشگاه های مورد نظر خود را برای کسب این اطلاعات چک کنند.

به طور کلی با این که گوناگونی لغات در متون بخش ریدینگ تافل بیشتر می باشد، بخش ریدینگ آزمون آیلتس به دلیل داشتن سوالات متنوعی که برای پاسخ دادن به هر یک، استراتژی های ویژه ای باید آموخت از بخش ریدینگ تافل سخت تر می باشد. این سوالات لزوما چند گزینه ای نمی باشند و غالبا پاسخ دهی به آن ها سخت تر از پاسخ دهی به سوالات ریدینگ تافل می باشد. هم چنین غلط املایی در پاسخ دهی به سوالات ریدینگ آیلتس که نیاز به نوشتن پاسخ دارند نمره شما را کاهش خواهد داد. از مزیت های آزمون تافل می توان به چندگزینه ای بودن تمامی سوالات بخش ریدینگ و هم چنین مشخص بودن پاراگرافی که جواب سوال مربوطه را می توان در آن پیدا کرد اشاره کرد. 

در بخش لیسنینگ آیلتس بدلیل وجود لهجه های بریتانیایی و استرالیایی که برای داوطلبین در ایران ناآشنا تر از لهجه آمریکایی می باشند (به دلیل سیستم آموزش زبان در موسسات در ایران)، بخش لیسنینگ آیلتس می تواند سخت تر باشد. هم چنین گوناگونی سوالات که غالبا چندگزینه ای نمی باشند به پیچیدگی بخش لیسنینگ آیلتس افزوده است. در این قسمت نیز غلط های املایی در پاسخ نامه لیسنینگ باعث کسر نمره داوطلب در آزمون آیلتس می شود. از طرف دیگر لیسنینگ های بخش لیسنینگ تافل غالبا با لهجه آمریکایی که برای داوطلبین ایرانی مانوس تر می باشد است و سوالات با این که چندین نوع می باشند همگی چند گزینه ای و غالبا چهار گزینه ای می باشند.

بخش اسپیکینگ آزمون آیلتس بدلیل اینکه داوطلب رو در روی ممتحن قرار میگیرد و با او صحبت می کند استرس کمتری در داوطلب ایجاد می کند به نسبت بخش اسپیکینگ آزمون تافل که داوطلب مقابل کامپیوتر بوده و زمان کوتاهی برای آمادگی و پاسخ دهی به سوالات دارد. هم چنین در سه تسک از چهار تسک اسپیکینگ تافل، لیسنینگ بسیار حائز می باشد زیرا پاسخ به سوالات دو، سه و چهار اسپیکینگ بر اساس لیسنینگ می باشد. از طرف دیگر نیاز به استفاده از لغات و ساختار های گرامری گوناگون و کالوکیشن ها نمره دهی آیلتس را به نسبت تافل سخت گیرانه تر کرده اند. از مزایای تافل به قابل پیش بینی بودن سوالات اسپیکینگ می توان اشاره کرد.

بخش رایتینگ‌ آیلتس به دلیل گوناگونی تسک اول رایتینگ پیچیدگی بیشتری نسبت به تسک اول رایتینگ تافل دارد. از جهت دیگر تسک اول رایتینگ تافل به دلیل این که شامل ریدینگ و لیسنینگ بوده و علی الخصوص مهارت لیسنینگ اهمیت بسیار زیادی در نمره  دهی این تسک دارد نیازمند مهارت خوبی در لیسنینگ می باشد‌. در آزمون آیلتس نیاز به نوشتن تعداد لغات کمتر در تسک دو رایتینگ می باشد که از لحاظ زمانی برای داوطلب بهتر می باشد. از طرف دیگر موضوعات رایتینگ تسک دو آیلتس جزیی تر از موضوعات کلی تافل بوده و ایده پردازی برای آن ها سخت تر می باشد. هم چنین معیار های نمره دهی بخش رایتینگ آیلتس بسیار سخت گیرانه تر از معیارهای نمره دهی تافل اعمال می شوند. در صورت داشتن لیسنینگ نسبتا خوب، کسب نمره بالا در بخش رایتینگ تافل برای داوطلبین راحت تر می باشد. در غیر این صورت نمره بالا گرفتن در بخش رایتینگ (و اسپیکینگ) در تافل میسر نمی باشد. از تفاوت های دیگر باید به این مطلب که برخی افراد با نوشتن بر روی کاغذ راحت تر هستند و برخی با تایپ کردن نیز باید اشاره کرد که می تواند معیاری برای انتخاب یکی از این دو آزمون باشد.

در آخر، از نگاه ما، نمی توان گفت کدام آزمون راحت تر است یا سخت تر، زیرا هر دو آزمون های سنجش مهارت زبانی بوده و برای کسب موفقیت در هر دو داشتن سطح زبانی نسبتا خوب و آشنا بودن با انواع سوالات و تکنیک های پاسخ دهی از ملزومات شرکت در آزمون می باشد. با این حال، از آنجایی که بخش ها و سوالات آزمون تافل در حال حاضر غالبا قابل پیش بینی تر از آزمون آیلتس می باشد و نمره دهی بخصوص در بخش رایتینگ آیلتس سخت گیرانه می باشد،  کسب نمره بالا در آزمون تافل غالبا راحت تر می باشد. با این حال داوطلبینی که تافل را انتخاب می کنند نیاز دارند سطح مهارت لیسنینگ خوبی داشته باشند و یا در طول آمادگی برای آزمون آن را بهبود بخشند.

 

اشتراک گذاری
تصاویر
  • تافل یا آیلتس
ثبت امتیاز
طراحی سایت: ایزی وب